Samenwerken, logisch toch!?

In grote delen van het land zijn gemeenten met elkaar in contact om samen te werken. En dan niet met het doel om in elkaar op te gaan, maar juist om in de eigen plaats of wijk zo lang mogelijk een plek voor vieren en gemeentezijn te kunnen vormen. Ook zelfs om de vitaliteit te vergroten in de eigen gemeente.
Het samenwerken begint met nader kennismaken, wat snuffelen aan elkaar door twee gemeenten, die dan weer anderen uitnodigen, zodat er een groep van zes of zeven gemeenten ontstaat. Deze kennismaking leidt er toe dat die andere gemeente ‘zo gek nog niet is’. Je ontdekt van elkaar waar je elkaar kunt aanvullen. Elkaar tot hand en voet zijn, omdat je om elkaar geeft, op elkaar betrokken bent vanuit het ene geloof en het bewustzijn dat je als kerk niet op je eentje kerk bent, maar verbonden bent in een groter verband van Kerk, landelijk en wereldwijd. Dat je ook aan elkaar gegeven bent met alle verschillen en dat die verrijkend zijn!


En als je bij dat laatste stilstaat, dan is samenwerking niet vreemd, maar zelfs vanzelfsprekend. Als gemeente heb je je eigen manieren van vieren ontwikkeld, die aansluiten bij de gemeente die je met elkaar vormt. Andere gemeenten verrijken je in dit vieren op hun manier waarin geloofd, gebeden, gerouwd en getroost wordt. In de kerk en samen met mensen buiten die kerk, in het dorp, de stad, de wijk. Omdat je als kerk betrokken bent op de mensen om je heen van die gemeenschap waarin je kerk bent.
In de praktijk zoeken gemeenten elkaar in de meeste gevallen pas op als het op de een of andere manier minder gaat. Minder mensen om het werk te doen, minder financiële middelen waardoor er weer minder betaalde krachten kunnen zijn, vergrijzing en minder betrokkenheid bij het
gemeenteleven. Ik vind samenwerking zoeken dan vanzelfsprekend. Gewoon omdat het versterkend werkt, de vitaliteit van elkaar vergroot,
enthousiasmeert. En ten diepste gewoon omdat je bij elkaar hoort als broers en zussen.
Ik zie mooie dingen ontstaan door samenwerking. Gemeenten die het weer ‘zien zitten’, doordat ze zich mede gedragen weten door andere gemeenten in hun omgeving. Projecten die samen worden gedaan, klussen, bezinning, predikanten en kerkelijk werkers die een team vormen in die gemeenten. Samenwerking… dat we daar niet eerder op gekomen zijn.
Jack de Koster, gemeenteadviseur en projectleider samenwerking gemeenten PKN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *