Astrid van der Zwart-Boxem. Wat betekent de kerk voor mij. Kerkbalans 2017

Bij Kerkbalans 2017 vragen wij aan drie generaties wat hen motiveert naar de kerk te gaan, christen te zijn, waarom het belangrijk is dat de kerk in stand blijft, en waarom het geloofsgesprek belangrijk is. Aan het eind nog een vraag wat hen in de kerk bijzonder bezighoudt. Hieronder een gesprek met Astrid van der Zwart-Boxem (44 jaar).

Astrid van der Zwart-Boxem is  verkoopmedewerkster Gamma. Ze is in de kerk  actief  als leidster kinderdiensen en C4U, getrouwd met Rutger en moeder van drie kinderen.

In de kerk heb ik gevonden wat ik zocht: vertrouwen, rust, verbinding…

‘Eigenlijk zijn er meerdere motivaties om naar de kerk te gaan: je hebt dienst, dus je moet, of er is iets voor de kinderen waar we heen willen, soms ga je voor de preek, maar ook voor het in de kerk zijn en bewust deel willen uitmaken van de gemeente. Ik ben niet gelovig opgevoed, maar ik heb in de kerk gevonden wat ik zocht: vertrouwen, rust, verbinding…ik heb dingen leren overgeven…ik kan op God vertrouwen, ik weet dat Hij voor mij zorgt, wat er ook gebeurt, of het goed of fout gaat, dat het allemaal weer goed komt, omdat er plan is, waarvan ik ook deel uitmaak en waaraan ik ook mag meewerken.

Wat het betekent om christen te zijn thuis, maar ook in de samenleving dichtbij, tja…, dat is lastig.

Het geloof is minder vast ingebed in mijn levenspatroon: we bidden wel voor- en na het eten, maar de rest? Een Bijbel pakken en een tekst lezen, dat zit er minder in omdat we het gewoon te druk hebben. Maar daar hebben we dan de zondag voor. We proberen dan  daarvoor tijd te maken om te begrijpen wat de Bijbeltekst van toen voor ons leven van nu betekent.

Als het gaat over mijn naaste dicht bij, probeer ik zoveel mogelijk mensen te helpen: aandacht voor een wat oudere alleenstaande buurvrouw in de flat, maar ook heel veel andere kleine dingetjes. Even helpen, even met elkaar opletten. Hoewel het helpen van mensen voor mij iets vanzelfsprekends is, schiet het er toch vaak bij in, want als gezin zijn we met van alles druk, maar ik probeer het wel…

In de kerk ben je nooit alleen

Voor mij is het belangrijk dat de kerk blijft bestaan, in welke vorm dan ook. Jezus heeft mij geleerd dat waar twee of drie in Zijn Naam vergaderd zijn, Hij er zal zijn. Dat geeft mij vertrouwen voor de kerk van morgen. Je bent dus altijd samen in de kerk, je hebt er altijd deel aan, maar ook je verantwoordelijkheid.

Geloof: Niet toetsen is roesten

Het geloofsgesprek is voor mij belangrijk, maar wat geloof je als mens alleen? Als je nooit je eigen ideeën of denkbeelden toetst aan een preek of een ander, dan roest je vast. Geloven is ‘op weg gaan’ en voortdurend zoeken.

Als je de jeugd er niet vroeg bij betrekt, raak je ze kwijt

Ik zou graag willen zien dat de jeugd die nog in de kerk aanwezig is, al jong gaat deelnemen aan diverse activiteiten. Laat ze betrokken zijn. Neem de jeugd serieus, laat ze gevoel hebben dat ze erbij horen. Het is belangrijk dat ze deel van de kerk worden en dat ze al vroeg leren wat kerk-zijn met elkaar betekent.  Rooster ze in bij het collecteren, laat ze met enige regelmaat een Bijbellezing doen, zeker de 14-15-jarigen, schakel ze in bij beamerdienst en laat ze koffie/thee schenken na afloop en laat ze dat zoveel mogelijk zelfstandig doen’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *